Hi,

Ik ben Geralda, moeder van 3 kinderen. Het is mijn diepste wens dat alle kinderen vrij en ontspannen zichzelf kunnen zijn. Daarom help ik moeders om ontspannen en met vertrouwen in hun manier van het moederschap te staan. Zodat zij de behoefte van hun kind achter hevige emoties, terugval gedrag en terugtrekken kunnen zien. En zo hun kind kunnen helpen weer lekker in zijn (of haar) vel te komen, zonder zichzelf te kort te hoeven doen.

Kortom, ontspannen moeders, ontspannen kinderen.

De geboorte van mezelf als moeder vond ik zowel magisch als een confronterend proces. En dan bedoel ik niet alleen de bevalling. Opeens waren daar onzekerheden, twijfels en spanningen die ik daarvoor niet had. Ik voelde me kwetsbaar en was me zo bewust van dat kleintje dat volledig op mij vertrouwde. Als ik de verbinding met dat kleintje in of op mijn buik goed kon voelen, voelde ik me ook oersterk. Dat duurde vaak niet zo lang. “Hoe het hoort”, alle moetens en wat anderen ervan vonden hadden meer impact op me dan ik had gedacht. Ik ging heen en weer tussen onzekerheid, liefde en blijdschap. Ik wilde (en wil nog steeds) een bewuste, aandachtsvolle en oprechte moeder zijn en zocht mijn weg om te vertrouwen op mijn gevoel en intuïtie.

Mijn kinderen groeien op en elke leeftijdsfase vraagt weer iets anders van mij. Wat voor mijn ene kind werkt, blijkt niet te werken voor het andere kind. En als ik eindelijk heb uitgevogeld wat werkt, zijn ze gegroeid en vraagt het weer iets anders. Hoe meer ik ontspannen kan zijn en vertrouw op mijn gevoel en intuïtie, hoe beter ik mijn kinderen kan helpen en begeleiden bij wat ze op dat moment nodig hebben.

Mijn lichaam als spiegel.

In mijn werk als lichaamsgerichte therapeut was ik gewend om anderen te leren ontspannen, vrijer te bewegen met beperkingen, aandachtig zijn, sterker en soepeler worden. Ondertussen gaf mijn lichaam ook allerlei signalen die ik gemakshalve negeerde. Ik ging door, nog beter mijn best doen, “het beste meisje van de klas willen zijn”. Als moeder en als therapeut. Eigenlijk ook als dochter, partner, vriendin, eigenlijk in alles. Overtuigingen als ik moet sterk zijn, ik kan het wel alleen, het kan altijd beter, doorgaan en niet zeuren. Zorgen voor de ander en wat ik anderen leerde paste ik niet op mezelf toe. Niet zo gek dat ik tot stilstand werd gezet door mijn eigen lijf.

Dit was mijn gebied, dus ik zou toch moeten weten hoe ik het kon oplossen. Ik wist hoe het moest, wat ik zou moeten doen of juist niet moest doen en toch lukte het niet. Ik werd gedwongen naar mezelf te kijken door mijn eigen lichaam. Ik leerde echt luisteren naar de signalen van mijn lichaam. Ik ging begrijpen waarom mijn lichaam zo reageerde als het deed en kreeg heel helder hoe het kwam dat ik het niet alleen kon oplossen .

Ik weet nu hoe mijn lichaam reageert als het teveel wordt. Ik herken wanneer ik teveel hooi op mijn vork neem en wat ik kan doen om de balans te herstellen. Minder prettige gevoelens als verdriet, angst of boosheid  mogen er zijn. Ik weet hoe ik ze er kan laten zijn zonder dat ze me overspoelen of zonder dat ik ze gelijk wil wegstoppen.  Ik herken wanneer ik teveel de neiging heb om het beste meisje van de klas te willen zijn. Mijn lijf is ontspannen en mijn hoofd is rustig. En ik hoef het niet altijd alleen te doen, hulp vragen is geen teken van zwakte, juist van moed en kracht.

Ik weet nu dat ik vanuit ontspanning beter met de uitdagingen van het ouderschap en het leven kan omgaan. Dat kunnen ontspannen essentieel is om vrij uit, alle aspecten van mezelf te leven. Vanuit ontspanning en vertrouwen kan ik beter zien wat mijn kind nodig heeft en is het makkelijker mijn kind te helpen lekkerder in zijn of haar vel te komen. Voor mij staat centraal dat inzicht krijgen in jezelf, je wensen en belemmeringen en vervolgens leren wat je daarmee kan, zowel via het ervaren in je lijf als begrijpen met je hoofd gaat. Net als leren ontspannen en loslaten, dat alleen lukt met je lijf en je hoofd samen. Ik help de verbinding tussen lijf, hart en hoofd te verdiepen.

Door steeds vrijer te leven, te kunnen zijn wie ik ten diepste ben, kan ik ten volle geven wat ik te bieden heb. Mijn allerbelangrijkste drijfveer is mijn kinderen. Ik wil namelijk voor mijn kinderen het voorbeeld zijn voor wat ik graag in de wereld wil zien. Ik wil dat zij zich vrij voelen om ontspannen zichzelf te zijn, hun mogelijkheden benutten en opgroeien tot liefdevolle krachtige mensen vol compassie en die van betekenis zijn voor hun omgeving. Dus ben ik het aan mezelf en aan hun verplicht om het ze voor te leven. En dat is wat ik doe. Als mens, moeder en in mijn werk.

Hoe dat er dan bij mij uitziet? Om je een beeld te geven;

Ik hou van verwondering. Door de ogen van mijn kinderen naar de wereld kijken, of ze nou kleuter of puber zijn: wonderlijk, wonderschoon en verrassend raak elke keer weer. Ook wel eens pijnlijk eerlijk trouwens.

Mijn jeugdliefdes zijn Bruce Springsteen, Bono en Simon Le Bon. Ik ben dol op zingen en doe het graag, alleen kan ik totaal geen toon houden. Volgens diezelfde kinderen zing ik ongelofelijk vals.

Ik hou van dansen, doe ik te weinig, van tekenen waar ik ook te weinig tijd voor vrij maak en van pure chocola, dat eet ik dan weer teveel.

Ik hou op een opbouwende manier een spiegel voor, vanuit een diepe wens om de ander verder te helpen en met respect voor zijn of haar moed. Geïnteresseerd naar wie de ander is en wat degene meebrengt.

Het meisje in mij loopt graag met bloemen in haar haar, rinkelende armbanden, seventies outfit met dito laarzen of blote voeten rond. De volwassen vrouw in mij houdt erg van een mooie stijlvolle tas en colbertje met spijkerbroek. Ik vind mijn weg tussen beide, soms wat meer de ene, soms wat meer andere.

Ik hou van sneakers en van hakken.  Spiritualiteit en hakken gaan wat mij betreft prima samen. Voeten stevig op de grond en mijn hoofd in de wolken. Spiritualiteit op een praktische manier.